Sınavdan Önce Kalem İsteyen Öğrenci, aslında hepimizin sınıfında en az bir tane olan o efsane tiptir. Her sınavda aynı ritüel: zil çalar, gözetmen “başlayabilirsiniz” der, o sırada bir ses yükselir — “Hocam, kalemim bitmiş, bir tane verebilir misiniz?”

Bu öğrenci hiçbir zaman hazırlıksız değildir; sadece hazırlığını başkalarının çantasında bırakmıştır. Kalem, silgi, bazen cetvel… Her sınav öncesi küçük bir alışveriş zinciri başlatır.
Sınıfın bir ucundan diğerine kalem fırlatılır, uç kırılır, biri kahkaha atar. Sınav gerilimi bir anlığına dağılır.

Bazıları için bu bir alışkanlıktır; kalemini getirse bile istemeden rahat edemez. Çünkü “Sınavdan Önce Kalem İsteyen Öğrenci” olmanın başka bir huzuru vardır. O küçük kaos, sınav stresini unutturur.

Ve sınav bitince aynı cümle gelir:
— “Hocam, kalemi sonra getiririm.”
Ama o kalem bir daha asla dönmez…